در دوره ای که زندگی می کنیم دانش بیش از هر چیز دیگر در زندگی روزمره و فعالیتهای کاری ما خود نمایی می کند. همه ما برای بدست آوردن اطلاعات مورد نظر خود از اینترنت و رسانه های سنتی استفاده می کنیم. اما اکنون اتفاق جدیدی افتاده است. تا چند سال پیش دریافت اطلاعات محدود به پایگاه هایی که این اطلاعات را منتشر می کردند. خبرگزاریها، پیاگاه های علمی مثل دانشگاه ها و یا مجلات مختلف. اما با ورود بحثWeb 2.0 به زندگی روزمره مردم، بحث انتشار اطلاعات از ویژگی انحصاری به یک ویژگی شخصی تبدیل شد. ابزارهای مختلف در اینترنت افراد را قادر به اطلاع رسانی و انتشار دانش کرد. امکاناتی مثل بلاگ و یا مایکروبلاگ این امکان را فراهم آورد تا افراد به ثبت تجربیات خود در زمینه های مختلف مورد علاقه نمایند و ابزارهایی مثل شبکه اجتماعی به افراد این امکان را داد تا بدون در نظر گرفتن فاصله ها بیشتر با یکدیگر در ارتباط باشند و از تجربیات هم بهره ببرند. بطور واضح باید اینطور بگویم که اکنون به اشتراک گذاشتن دانش از طریق ابزارهای آنلاین تبدیل به یک فرهنگ جهانی شده است.

اکنون این مسئله ارتباطات و به اشتراک گذاری دانش از سطح افراد به سطح سازمانها کشیده شده و این مقوله در لایه کسب و کار با نام Enterprise 2.0 شناخته می شود. Enterprise 2.0 به افراد یک سازمان این امکان را می دهد تا با تکیه بر تکنولوژیهای مبتنی بر Web 2.0 در محیط کار خود بتوانند بهتر با دیگر افراد در ارتباط باشند و هرچه بهتر امور روزانه خود را انجام دهند. البته برای رسیدن به اهداف نهایی Enterprise 2.0 یا یک سازمان Enterprise 2.0 راه زیادی درپیش است چرا که برای داشتن یک سازمان Enterprise 2.0 به غیر از بکارگیری تکنولوژی Web 2.0 باید سازمان از نظر فرهنگی نیز آمادگی پذیرش این مقوله را داشته باشد. به واقع فرهنگ به اشتراک گذاری دانش در سازمان باید تبدیل به یک ارزش شود.

جدول زیر مقایسه بین ویژگیهای Enterprise 2.0 و Enterprise 1.0 می باشد:

همانطور که قبلا هم اشاره کردم Enterprise 2.0 بیشتر به مسئله آسان کردن ارتباطات می پردازد. هدف مهم Enterprise 2.0 هرچه آسان تر نمودن ارتباطات بین افراد یک سازمان، اعضای تیمها، مشتریان، تامین کنندگان و شرکای تجاری می باشد. از این طریق اطلاعات در سیلوهای بسته ذخیره نمی گردد و شناور می شود. هنگامی که اطلاعات شناور می شود افراد می توانند بازخوردهای مرتبط را دریافت کنند و نسبت به آنها سریعتر تصمیم بگیرند. این موقعیتی است که Enterprise 2.0 فراهم می آورد.

در آینده سعی می کنم بیشتر در مورد این مقوله و تاثیراتش بر کسب و کار مطلب بنویسم.

Showing 0 comments
  • احسان
    پاسخ

    بسیار عالی بود آقا امیر
    نمونه عملی هم داره؟ یعنی جایی هم ‍اجرا شده؟
    مدتیه که دارم agile کار میکنم میدونم هنوز این متودولوژی کلی راه داره برای رفتن.
    اصلا مربوط به enterprise 2.0 میشه؟

  • Amir Mehrani
    پاسخ

    البته مباحث متدولوژی ها خیلی با این موضوع شاید ارتباط مستقیم نداشته باشه . ارزش این موضوع زمانی معلوم می شه که شما بعد از پیاده سازی متدولوژی در سازمان خود بتوانید با ابزارهای انترپرایز 2 ارتبط بهینه ای را برای افراد برقرار کنی تا بتونن بهترین استفاده را از متدولوژی داشته باشند. یعنی شما یک بستر ارتباطی و همکاری مناسب برای فعالیت در زمینه متدولوژی مورد نظر ایجاد کنی.
    مطلب بعدی ام که شنبه منتشر می شه راجع به یکی از ابزارهای انترپرایز 2 است. سعی می کنم بیشتر از نمونه های عملی در این مورد بنویسم

  • رحمان طاهری
    پاسخ

    خیلی ممنون امیر خان
    نکته های خیلی خوبی اشاره کردیدن ،آیا برای پیاده سازی WEB 3.0 باز میشه از shearpoint استفاده کرد یا راهکارهای دیگه ای رو پیشنهاد می کنین.
    با تشکر

  • امیر مهرانی
    پاسخ

    @رحمان طاهری ابزارهای تجاری همه از e2 پشتیبانی میکنند و خود بحث E2 در سازمانها بسیار نو است. شاید حدود یکسال از سن این بحث می گذره. در نتیجه تا تجاری شدن مفاهیم وب3 راه بسیار زیادی مونده.

  • رضا قربانی
    پاسخ

    زیبا بود.
    ممنون

  • taotao
    پاسخ

    ایناچیه جان خودت…….نکنه پیش خودت پزم میدی؟

pingbacks / trackbacks

Leave a Comment