موج اطلاعاتی کمکم جایگزین موج صنعتی و ویژگیهای کاری آن دوره میشود. تا همین چند سال پیش کمتر مشاغلی را میتوانستید پیدا کنید که بتوان فعالیتهای آنها را خارج از محیط کار، در منزل یا در دفتر شخصی بصورت مستقل بتوان انجام داد. کمتر پیش میآمد که شخصی کارش را بتواند بدون وابستگی به ماشین آلات خاصی یا تجهیزات اداری مشخصی انجام بدهد.
همیشه وسوسه نوشتن داشتهام. از وقتی که The Coach رو راهاندازی کردم بخشی از مطالبی که مینوشتم و شاید شخصی نویسی بود گم شد. بیشتر نوشتههای اینجا مربوط به مسائل کاری و حرفهای است. چند وقت پیش که با پرهام صحبت میکردیم، بحث وبلاگنویسی با آیفون مطرح شد و در نهایت به این فکر کردم که چرا بخش جدایی از The Coach ایجاد نمیکنم و خیلی مینیمال و خلاصه در آن نمینویسم!؟
سایت شخصی جایی است که قراره شما را معرفی کنه. تخصص شما و رزومه کاری شما در سایت شخصیتون میتونه وجود داشته باشه. لینک سایت شخصی شما میتونه در روزمهای که برای کارفرما ارسال میکنید وجود داشته باشد تا کارفرما آشنایی بیشتری با شما پیدا کند. اگر مقالهای نوشتهاید یا مطلبی در جایی منتشر کردهاید میتونید لینک آن را در سایت شخصی خود قرار دهید. اگر نمونه کاری دارید میتوانید آن را در سایت شخصی خود معرفی کنید. سایت شخصی بخشی از هویت آنلاین شما خواهد بود.
وبلاگ اما جایی است که شما در آن از تجربیات، وقایع و دیدهها و شنیدههای خود مینویسید. وبلاگ با خواننده ارتباط برقرار میکنه و به شما هویتی زندهتر از سایت شخصی میدهد. اگر توان نوشتن دارید و میتوانید نکاتی را از طریق نوشتن با دیگران به اشتراک بگذارید، درنگ نکنید.
وبلاگ شما میتواند تبدیل به سایت شخصی شما هم بشود. در وبلاگ خود میتوانید رزومه خود را قرار دهید، میتوانید درباره خدمات خود توضیح بدهید و با مخاطبهای خود در ارتباط باشید. میتوانید حتی یک صفحه داشته باشید که سایت شخصی شما باشد و مخاطب از آنجا به بلاگ شما و به دیگر بخشها
هدایت شود.
در نهایت داشتن هویت آنلاینی که معرف تواناییهای شما باشد در شرایط کاری امروز یک ارزش محسوب میشود. اگر توان نوشتن دارید، وبلاگ ابزار مناسب شماست و اگر از نوشتن به شکل مداوم لذت نمیبرید، سایت شخصی خود را ایجاد کنید و گاهی در بلاگها و مجلههای آنلاین مطلبی منتشر کنید و لینک مطالب را در سایت شخصی خود هم قرار دهید.
——————————————————————————————————————————————————
این مطلب در وبلاگ thecoach.ir منتشر شده است. شما میتوانید مشترک خورا ک این بلاگ شوید.
مشاوره شغلی به شما کمک میکند تا بتوانید شرایط کاری بهتری را تجربه کنید.
اگرچه این مطلب رو برای روز جهانی بلاگ در ۳۱ آگوست ۲۰۱۱ مینویسم اما این متن را در هر روزی که مطالعه میکنید، همان موقع بهترین روز برای شروع بلاگ نویسی است. اما چرا؟
چند سال پیش که بلاگنویسی در ایران رواج پیدا کرد بیشتر بلاگها از تجربههای شخصی و اجتماعی مینوشتند و اگر اشتباه نکنم کمکم بلاگهای ادبی و سیاسی موج جدیدی رو در بلاگستان فارسی ایجاد کردند. پس از این دوره شاهد حضور بلاگهای تخصصی بخصوص در زمینه آیتی بودیم که جلوه جدیدی به فضای بلاگی ایران دادند. در حال حاضر تعداد زیادی بلاگ و بلاگنویس هستند که از نقاط مختلف کشور در مورد هر موضوعی که دلشان بخواهد مینویسند و مخاطبهای کم و زیادی ممکن است داشته باشند. اما چرا شما امروز باید یک بلاگر دیگر باشید؟ چرا امروز باید یک بلاگ راهاندازی کنید؟
برای جواب به این سوال ابتدا بهتره به این سوالها پاسخ بدید:
آیا شما حرفی برای گفتن دارید که می خواهید آن را به تعداد زیادی از آدمها به اشتراک بگذارید؟
آیا دغدغهای دارید که نوشتن میتواند به تحقق آن کمک کند؟
آیا علاقه دارید که مفاهیمی را با دیگران به اشتراک بگذارید؟
آیا دوست دارید آثار خود در زمینههای مختلف را به دیگران معرفی کنید؟
آیا عقایدی دارید که دوست دارید آنها را در جمعی بزرگتر از دوستان خود مطرح کنید؟
آیا میخواهید در زمینه کاری خود یک متخصص شناخته شوید؟
سوالهای دیگری هم برای پاسخ دادن وجود دارد که اگر بخواهم ادامهاش بدم به یک لیست بلند و بالا میرسم. اما اگر جوابتان به هرکدام از این سوالات مثبت است، بهتره همین حالا دست به کار بشید.
اما در نظر داشته باشید که به محض شروع بلاگنویسی شما تعهدی به خود و مخاطبهای خود میدهید. به نظرم هیچ اتفاقی از این بدتر نیست که بلاگی ایجاد کنیم و بعد به حال خودش رهاش کنیم. بلاگ شما از روزی که متولد میشه، بخشی از هویت و زندگی شخصی شما خواهد بود. همونطور که به امور معمول زندگیتون میرسید باید به بلاگ هم رسیدگی کنید. بنابراین تعهد شما به بلاگتون و مخاطبها بسیار پراهمیت است. اگر فکر میکنید آنقدر مطلب برای نوشتن ندارید میتونید بهعنوان نویسنده مهمان در بلاگها حضور داشته باشید و با ایجاد یک سایت شخصی مطالب خودتون رو در اون سایت جمعآوری کنید. (البته اگر مطالب تخصصی مینویسید)
تولید محتوا در حال حاضر یکی از بهترین و قویترین ابزارهایی است که میتونه به معرفی افراد،محصولات و خدمات کمک کنه. تداوم در تولید محتوا تاثیری فوق جادویی خواهد داشت. برای شروع بلاگنویسی به نکات زیر دقت کنید:
——————————————————————————————————————————————————
این مطلب در وبلاگ thecoach.ir منتشر شده است. شما میتوانید مشترک خورا ک این بلاگ شوید.
اگر یک بلاگر باشید و یک فیلم ببینید که بر اساس وبلاگ نویسی ساخته شده چه کاری انجام میدید؟ الان من با نوشتن این مطلب در حال جواب دادن به همین سوال هستم. راستش همین اول میخوام اعتراف کنم که تحت تاثیر این فیلم هستم و دارم از خودم میپرسم که چرا مدت طولانی شده که دارم جدی مینویسم؟ چرا زندگی روزانه را مثل قبل بلاگ نمیکنم؟
این هفته، سخت بود. باید کارهای متفاوتی انجام میدادم که شاید خیلی هم خوب نباشه. راه اندازی یک پروژه و همزمان تدریس و آموزش که بیشتر به شکل کارگاهی بود و برای هفته آینده هم ادامه خواهد داشت. از طرفی تمام کارهای فنی پروژه را هم باید خودم انجام بدم و دوباره بعد از زمان بیشتر از یکسال دوباره به فضای فنی هم برگشتم. با اینکه خیلی وقت بود از فضای فنی صرف دور بودم اما هنوز مثل ورزشکاری که آمادگی بدنی داشته باشه تو این کار خوب بودم، اگرچه مثل همیشه وقتی قرار باشه در مدت کوتاهی کاری رو تحویل بدی به هزار جور ایراد بزرگ و کوچک برخورد میکنی.
امروز، یعنی پنج شنبه مجبور شدم زمان زیادی رو برای راهاندازی یک قابلیت در نرمافزار مورد نظر صرف کنم. اینقدر درگیر کار بودم که برخلاف قوانین شرکت ناهار را هم پشت میز خوردم. اما از صبح که اومده بودم شرکت مطمئن بودم که وقتی برگردم خونه سراغ بلاگم نمیام و حتما فیلم میبینم. خوب هم مقاومت کردم. اما دیدن فیلم جولی و جولیا باعث شد که دوباره بیام این صفحه نوشتن رو باز کنم و بنویسم. فیلم راجع به دو داستان واقعی است. اولی داستان یک خانم آشپز آمریکایی است که در فرانسه زندگی کرده و کتابی با عنوان Mastering the art of french cooking نوشته و دیگری درباره یک خانم بلاگر که ماجرای خودش و پختن غذاهای این کتاب را بصورت روزانه در بلاگش مینویسد. هم اون کتاب و هم این بلاگ (پروژه جولی و جولیا) هردو مشهور میشوند و هردو باعث میشن که زندگی این دو زن معنی پیدا کنه. گفتم که داستانها واقعی بودند؟ آره داستانها واقعی هستند. هم اون کتاب وجود داره و هم بالگ که اسمش هست پروژه جولی و جولیا.
در نوشته های مختلف اشاره کردم که تاحالا چندین بلاگ داشتم که هیچکدوم جنبه تخصصی و حرفهای نداشته. این بلاگ اما تنها بلاگی هست که بصورت حرفهای دارم مینویسم و البته تا الان عمرش از همه بلاگهای دیگهای که داشتم بیشتر بوده. وقتی داشتم فیلم رو میدیدم داشتم به این فکر میکردم که چرا جای اتفاقهای روزانه تو بلاگ من خالیه. چرا درگیر جدی نویسی شدم اینقدر؟ چند وقت پیش یکی دیگه از بلاگرها که متاسفانه یادم نیست کیبود و بلاگش چی بود مطلبی نوشته بود درباره قواعد نوشتن بلاگ حرفهای (تخصصی) یا چیزی تو این مایهها و اشاره کرده بود که تو بلاگ حرفهای جایی برای خاطرات و اتفاقها روزانه نیست. به دلیل مشکل فنی که اون بلاگ داشت نتونستم کامنت بذارم. اما میخوام همینجا بگم (به خودم) که بلاگ وقتی متولد شد، قبل از اینکه یک ابزار کاری و حرفهای باشه، یک محیطی بوده برای ابراز احساسات و عقاید شخصی.
خلاصه که این فیلم باعث شد دوباره به این فکر کنم که اتفاقات روزمره هم بخشی از زندگی است. میشه خیلی از اتفاقها را به سادگی دید و دربارهشان حرف زد. تا نظر شما چی باشه؟
آشنایی من با محمودحق وردی مربوط می شود به معرفی وبلاگ بهزیستی استان تهران. همین موضوع باعث شد تا مطلع شوم که ایشان در سازمان پزشکی قانونی وبلاگ جدیدی راه اندازی کرده اند که البته بازدید از این بلاگ در نوع خودش تجربه جدیدی برای مخاطبان وب فارسی خواهد بود. به بهانه معرفی این وبلاگ فرصتی شد تا با ایشان درباره نقش بلاگ های سازمانی گفتگوی کوتاهی داشته باشم. محمود حق وردی فارغ التحصیل رشته ارتباطات، گرایش روزنامه نگاری هستند و از سال ۸۱ در زمینه روابط عمومی فعالیت می کنند. آقای حق وردی تا کنون سمت های مختلفی داشته اند. کارشناس ارتباط با رسانه های شرکت آب و فاضلاب، مسئول واحد انتشارات و تبلیغات اداره کل روابط عمومی سازمان بهزیستی کشور، مدیر روابط عمومی سازمان بهزیستی استان تهران و در حال حاضر، معاون مدیرکل روابط عمومی سازمان پزشکی قانونی کشور می باشند.
آقای حق وردی اگر اطلاعات من درست باشه بعد از بلاگ بهزیستی استان تهران این دومین پروژه بلاگ سازمانی شماست. چرا به استفاده از این نوع رسانه برای سازمانهای دولتی روی آوردید؟
بله، وبلاگ سازمان پزشکی قانونی کشور، دومین وبلاگی سازمانی است که با کمک همکاران راه اندازی کرده ام. روابط عمومی به صورت ذاتی وظایف مهمی در سازمان به عهده دارد. تقویت و تسهیل ارتباطات درون سازمانی و همچنین در خارج سازمان، ارتباط با رسانه ها، ارتباط با دستگاه های همکار و در شکل عام، ارتباط با شهروندان و جامعه.
در وبلاگ بهزیستی استان تهران، که در جشنواره انتخاب وبلاگ های سازمانی هم نامزد شده بود، هدف، تقویت ارتباط با روابط عمومی شهرستان های استان تهران از یک طرف و اطلاع رسانی بیشتر به خبرنگاران حوزه بهزیستی در رسانه ها بود. با تشکیل کلاس های آموزشی برای روابط عمومی ها و ارائه مهارت های لازم برای خبرنویسی، نحوه درج خبر در وبلاگ، نحوه درج عکس در خبر، تنها روش دریافت خبر از روابط عمومی شهرستان ها و مراکز مهم سازمان را، وبلاگ قرار دادیم و در روابط عمومی بنا گذاشتیم به هر نوع فاکس یا نامه درج خبر ترتیب اثر داده نشود. چرا که بسیاری از این اخبار تاریخ گذشته و بدون عکس و تنظیم نشده بودند.
از طرف دیگر با درج هر خبر جدید در وبلاگ، اس ام اسی با مضمون تیتر خبر، برای خبرنگاران حوزه بهزیستی ارسال می شد، به این ترتیب خبرنگار می دانست متن خبر و عکس های مرتبط به ایمیل وی ارسال شده و می تواند به سادگی خبر را دریافت و منتشر کند. وبلاگی که مدنظر داشتم، در آن مجموعه، به خوبی مشکل روابط عمومی را برطرف کرد و ارتباطات ما شکل درستی به خود گرفت.
اما در پزشکی قانونی، اشل سازمان متبوع من کشوری است، هر یک از استان ها، وب سایتی در اختیار دارند که اخبار خود را در آن منتشر می کنند. البته معتقدم باید روی تنظیم خبرها در وب سایت های استانی اتفاق جدی بیفتد و به همین دلیل با هماهنگی های مدیرکل محترم روابط عمومی و واحد آموزش پزشکی قانونی، بزودی یک کارگاه خبرنویسی برگزار می کنیم.
مشکل جدی روابط عمومی ما، نداشتن وسیله ارتباطی آنلاین با همکاران بود. تقویم رویدادها و مناسبت های ملی و مذهبی، تبریک و تسلیت به همکاران، انعکاس تجربیات تخصصی همکاران پزشک و غیر پزشک، انتشار اخبار درون سازمانی، فضایی برای طرح مباحث سازمانی که در وب سایت رسمی سازمان جای طرح ندارند، گفتگوهای متنوع و صمیمانه و مجالی برای انتشار مطالب فرهنگی و خواندنی همکاران صاحب ذوق و در آینده انتشار نشریه داخلی سازمان روی این وبلاگ، همه اهدافی بودند که در وبلاگ سازمان پزشکی قانونی به دنبال آن بوده ایم. در واقع به دنبال یک مجله الکترونیک بودیم، یک مجله که بتواند محتوای تولید شده اعم از خبر و گزارش و مصاحبه را در کنار گالری تصاویر، فایل های صوتی و حتی فیلم های مورد نظر ما را به مخاطب عرض کند.
مهمترین دلیل استفاده از وبلاگ و خصوصا وبلاگ با موتور وردپرس نیز، همین بود. مدیریت آسان، اضافه کردن کاربران با سطوح دسترسی مختلف و پلاگین های (افزونه ها) بسیار متنوع و کاربردی کار را ساده می کرد. در این میان ما چند مشکل هم داشتیم و داریم. تحت وب بودن وبلاگ، گستره دسترسی را نامحدود می کند و این در حالی است که قصد نداریم بعضی از بحث ها و مطالب در معرض دید همه کاربران قرار بگیرد. به همین منطوربا راه اندازی بخش ثبت نام اعضا، برخی از صفحات را صرفا برای اعضا قابل مشاهده می کنیم. نکته مهم تر، خاصیت اشتراکی بودن محتوای تولیدی وبلاگ است. در وبلاگ، مخاطبین نقش فعال دارند، با کامنت (نظر) دادن و همچنین با ارسال پست (نوشته) ها، مطالب را غنی تر و خواندنی تر می کنند. در اینکه از همه ابزار برای معرفی وبلاگ به همکارانمان استفاده کرده ایم شک ندارم و اقبال همکاران به خواندن مطالب وبلاگ هم شایان توجه است، اما در جلب نظر مخاطبین در تولید محتوا هنوز به انتظارات حداقلی مان نزدیک نشده ایم.
روابط عمومی می تواند با امکانات بسیار ساده، شبکه سازی کند. گردش اطلاعات، مشارکت کارکنان در تولید محتوا، ارتباط با یکدیگر، تشکیل نظام پیشنهاد و ارتباط ساده با مدیران ارشد سازمانی، همه و همه مواردی هستند که در افق کاری روابط عمومی ماست.
پیش از هر نکته ای در وبلاگ، باید بدانیم از وبلاگ چه می خواهیم، از هر مسئله ای مهمتر طراحی یک استراتژی ارتباطی است.
معمولا هدف شما ارتباط با مخاطب داخلی سازمان است یا مخاطب خارجی؟
در وبلاگ بهزیستی استان تهران، همان طور که پیش از این گفتم، در صدد ایجاد یک شبکه رسانه ای با استفاده از همکاران روابط عمومی شهرستان ها و استان بودم تا به شکل مفید تری با رسانه ها در ارتباط باشیم. اما در وبلاگ پزشکی قانونی، بیشتر نگاه به داخل سازمان است. ارتباط با همکاران سازمان در همه نقاط ایران، وقتی برای یک مطلب از کرمانشاه یا خراسان نظر داریم، تصور می کنم که به هدفمان نزدیک شده ایم، اما همان طور که عرض کردم با حداقل ها، هنوز فاصله زیادی داریم.
استقبال مخاطب ها از این نوع رسانه چطور بوده؟ آیا هنوز رسانه های سنتی طرفدار بیشتری دارند؟ چیزی مثل نشریه داخلی؟
آی پی بازدیدهای روزانه که روز به روز بر تعداد آن اضافه می شود، موید این نکته است که مخاطبین ما در حال افزایش اند. اتوماسیون اداری، سیستم اطلاع رسانی از طریق اس ام اس، بنر اطلاع رسانی در وب سایت سازمان ابزارهای در اختیار ما هستند، تلاش می کنیم بدون ایجاد دلزدگی در مخاطبین مان از آنها برای یادآوری و آخرین مطالب به روز شده وبلاگ استفاده کنیم. به نظر من هر رسانه ای کارکرد و مخاطب خود را دارد. هنر روابط عمومی در آن است با مخاطب شناسی و طراحی پیام مناسب از همه رسانه ها، چه الکترونیک و چه سنتی مثل نشریه استفاده کند. باید قبول کرد، خیلی از مخاطبین سازمانی و همکاران ما، هیچ وقت دست به موس نمی برند و هیچ گاه نشانی الکترونیک وبلاگ ما را به یاد نمی آورند، برای این دست مخاطبین، باید از همان رسانه ای استفاده کرد که علاقه مندی به مطالعه در نزد آنان وجود دارد. البته نشریه داخلی بحث بسیار مفصلی است که در این گفتگو نمی توان به اجمال در مورد آن صحبت کرد، اما به اختصار باید عرض کنم که خیلی از نشریات داخلی سازمان های ما، تکلیف مشخصی با خودشان ندارند. اخبار سوخته، مدیر محور بودن، عدم توجه به تمایلات مخاطب، تیراژ (شمارگان)، توزیع نامناسب و … همه مسائلی هستند که متأسفانه در سیاستگذاری های نشریات داخلی به آنها توجه نمی شود.
پیش نیازهای راه اندازی بلاگ سازمانی از نظر شما چیست؟ برای شروع چه مواردی را در نظر می گیرد؟
پیش از هر نکته ای در وبلاگ، باید بدانیم از وبلاگ چه می خواهیم، از هر مسئله ای مهمتر طراحی یک استراتژی ارتباطی است. راه اندازی وبلاگ کار ساده است. با کمی دانش وب، می توان یک وبلاگ داشت، اما اگر نقشه درستی برای مسیر و حرکتمان نداشته باشیم، هر نوع رسانه ای را که به کار بگیریم، به بیراهه می رود.
یک برنامه استراتژیک، مشخص کردن آرمان، هدف، مأموریت ها، برنامه ی اجرایی و کنترل موفقیت، در زمان بندی مشخص، از ضروریات راه اندازی وبلاگ است.
شما ممکن است برای خودتان وبلاگی داشته باشید که برای محتوای آن هیچ نقشه خاصی نداشته باشید و صرفا برای خودتان فعال باشد، یادداشت های روزانه شما در آن باشد، دل نوشته های شما، مشاهدات شما در جامعه، ایمیل هایی که به دست شما می رسد، همه و همه می توانند خوراک وبلاگ شخصی شما باشد، اما در وبلاگ سازمانی کمی شرایط متفاوت است. شما نمی توانید هر محتوای کارشناسی نشده ای را منتشر کنید و در برابر هر مطلبی که منتشر می کنید به دلیل مالکیت حقوقی آن توسط روابط عمومی، باید به سازمان خودتان و مخاطبین وبلاگ، پاسخگو باشید.
دوستی دارم که از شعار خوبی استفاده می کند: یک بار تولید؛ بی نهایت انتشار.
برای یک بلاگ سازمانی فعال باید چه نکاتی را در نظر گرفت؟
یک وبلاگ سازمانی موفق نمی تواند قائم به یک فرد باشد، قطعا نیاز به یک تیم دارد، هر بخش نیاز به یک فرد مسئول دارد. به طور مثال از ساعت ۷ و ۳۰ هر روز تا ۹ بخش های خبری سایت به روز می شوند، انتخاب اخبار مهم ایران، انتخاب اخبار مهم جهان، انتخاب عکس روز، بخش فرهنگی، تکنولوژی و … . در میانه روز، مصاحبه هایی که با همکارانمان تهیه کرده ایم، بعد از تنظیم و انتخاب عکس منتشر می شوند، به محض انتشار یک مطلب استانی، به گروه همکاران استان مورد نظر در سیستم پیام کوتاه، مسیج اطلاع رسانی ارسال می شود. ارسال به شبکه های اجتماعی را هم از یاد نبریم، باز (Buzz) جیمیل، دلیشز (delicious) و مسنجر یاهو و ارسال به کلوب دات کام، نکاتی هستند که در باز انتشار بیشتر مطلب بیشتر کمک می کنند. دوستی دارم که از شعار خوبی استفاده می کند: یک بار تولید؛ بی نهایت انتشار.
معمولا چقدر هرینه مالی انجام می دهید؟
به غیر از بهینه سازی اولیه وبلاگ، تاکنون وبلاگ هیچ هزینه ای برای سازمان نداشته و همه محتوای آن توسط همکاران روابط عمومی ستاد و بعد از این توسط همکاران استان ها تهیه می شود.
و حرف آخر؟
در پایان باید از دکتر نائیجی، مدیرکل محترم روابط عمومی، دکتر قدیرزاده، مدیرکل حوزه ریاست سازمان و همه همکاران روابط عمومی که در اجرای وبلاگ سازمان نقش بسیار زیاد و تعیین کننده ای داشتند تشکر کنم.
——————————————————————————————————————————————
در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.
می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.
بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.
خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.
اگرچه نوشیدن آب سالم برای بسیاری از ما یک حق مسلم است و عادتی بدیهی است، اما در دنیا و در کشور خودمان هنوز تعداد بسیاری از مردم به آب پاک دسترسی ندارند و طبق آمار روزانه ۴۲ هزار نفر بر اثر نوشیدن آب آلوده جان خود را از دست میدهند.
روز ۱۵ اکتبر هر سال روز Blog Action Day نام گذاری شده است که تمام بلاگرها در یک حرکت دسته جمعی در مورد موضوعی واحد مینویسند. امسال این موضوع آب آشامیدنی انتخاب شده و بلاگرها از تمام نقاط دنیا میتوانند در این زمینه تولید محتوا کنند. در حال حاضر از ایران بلاگهای ویزویز، یسنابابا (پیمان سپهری)، هرجایی و ملاقات خانم چرخ خیاطی و آقای چتر در ساعت ۱۲:۸۸ ظهر در این فعالیت ثبت نام کردهاند.
برای حضور در این رخداد میتوانید در سایت Blog Action Day ثبت نام کنید و در روز ۱۵اکتبر مطلبی مرتبط با موضوع آب منتشر کنید. در صفحه اول این سایت لیستی از موضوعهایی که میتوانید درباره آنها بنویسید پیشنهاد شده و در صورتیکه مطلبی هم برای نوشتن ندارید میتوانید پتیشن مربوطه را امضا کنید. مهرداد نایب در بلاگ ویزویز در این مورد توضیح کاملی داده که پیشنهاد میکنم آن را مطالعه کنید.
——————————————————————————————————————————————
در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.
می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.
بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.
خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.
