The Coach

The social network movie

شاید همه عادت داشته ایم تا فیلمهایی در مورد شرکتهای بزرگ یا آدمهایی که تغییرات بزرگی در زندگی بشر ایجاد کرده اند، ببینیم. اما هیچکدام از این فیلمها در مورد شرکتهای نوپایی نبوده که دانشجویان یک دانشگاه پایه گذار آن باشند و کارشان از یک پروژه دانشجویی تبدیل به تحولی بزرگ در زندگی آدمها شود. با معرفی فیلم فیسبوک ما شاهد نوع جدیدی از فیلمها خواهیم بود که تابحال در تاریخ سینما وجود نداشته اند. فیلمهایی از صنعتی که بسیار نوپا است.

فیلمThe Social Network یا شبکه اجتماعی، فیلمی است درباره فیسبوک که در تاریخ ۱ اکتبر بر پرده سینماها نقش خواهد بست. ظاهرا به دنبال ساخت این فیلم، فیلمهایی هم درمورد توییتر و یوتیوب در حال ساخت است. احتمالا کم کم فیلمهایی هم درباره شرکتهایی مثل گوگل و اپل و … هم در راه باشد.

در هر صورت باید منتظر این تجربه جدید باشیم. باید ببینیم که تنها یک فیلم می بینیم یا فیلمهایی خواهیم دید که به شکلی نو دوباره ما را به شبکه های اجتماعی متصل می کنند. رسم است که برای همه فیلمها یک وب سایت طراحی شود که معمولا یک قالب مشخص دارند. اما باید دید فیلمهایی که از دل داستانهای مبتنی بر تکنولوژی شکل می گیرند، چه تاثیری در شبکه های اجتماعی و تعاملات آدمها خواهد داشت.

——————————————————————————————————————————————

در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.

می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.

بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.

خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.

همیشه این عقیده را داشتم که در بدترین شرایط کاری هم نباید غر زد. غر زدن قبل از اینکه نتیجه ای داشته باشه، شرایط رو برای خودم آدم سخت می کنه. انرژی آدم رو می گیره و همه چیز بدتر می شه. اما گاهی هم انگار چاره ای نیست. حالا این مطلب هم از همان غر زدن های گاه گاهی است.

گاهی احساس می کنم که دارم راه میرم و بی هوا یکی میاد با جفت پا کله پام می کنه. بعد تا میای بگی چرا؟ یه عده میریزن سرت  تا می خوری میزننت. این شده حکایت بلاگ نویسی ما. برای نظر سنجی های بلاگ مدتی است که از گوگل فرم استفاده می کنم. حالا ماجرای جفت پا گرفتن اینجاست که ما داریم راه خودمون رو میریم بعد یکدفعه یک مناسبت میشه که سرویس های گوگل کلا مختل می شه، کل کارت از بین میره و با مغز می خوری زمین. بابت بقیه ماجراها هم همینه، تکلیف یوتیوب و فلیکر که معلومه. سراغ پیکاسا هم اگر بری برای آپلود عکسها همین اتفاقی که الان افتاده براش میافته. سراغ وردپرس می ری باز یکدفعه یک ماجرا برای اون پیش میاد. سراغ سرویسهای داخلی میری، یک روز در میون از کار میافتن.

خلاصه که ماجرایی داریم برای انجام کارهای ساده…

من دیر رسیدم. راستش این اولین باری است که در روز جهانی وبلاگ نویسی قصد نوشتن مطلبی را داشتم. اما مشغله باعث شد که به موقع نرسم. با اینکه معمولا نوشته های ۳-۴ روز را جلوتر می نویسم و زمانبندی می کنم برای انتشار، اما این هفته برای این کار هم خیلی فرصت نداشتم.

بلاگهای مختلفی در این زمینه نوشته بودند و بلاگهای دیگر را معرفی کردند. اما من می خوام برگردم به چند سال پیش که بلاگ نویسی کار تازه ای بود. شاید باید مثل بلاگهای مینیمال با این جمله شروع کنم: شماها یادتون نمیاد اوقتها…

ماجرا اینه که وقتی یاد بلاگ نویسی و فضای آن در چند سال پیش می افتم، فضایی گرم تری را احساس می کنم. فضایی که عده ای از  طریق بلاگ بیشتر به ارائه تفکر و احساسشان می پرداختند. حالا یا این اتفاق کم شده و یا من در اون فضا نیستم. اما در بلاگ عصیان هم دیدم که در همین مورد نوشته بود. اوقتها اینقدر ابزارهای مختلف وجود نداشت تا بتونی لیستی از بلاگهایی که دنبال می کنی ایجاد کنی. اونوقتها حتی RSS هم نبود. من همیشه یک مثالی می زدم. می گفتم وقتی تلفن زنگ می زنه، تلفنهایی که هنوز ID Caller نداشتند، تمام هیجانش به این بود که نمی دونستی کی پشت خطه. تمام هیجانش به این بود که تو چند ثانیه به اوج کنجکاوی می رسیدی.  اونوقتها بلاگ نویسی و دنبال کردن بلاگ هم همین هیجان را داشت. تعدادی بلاگ را که همیشه دنبال می کردی، هر روز باز می کردی و منتظر بودی تا ببینی مطلب جدیدی گذاشته اند یا نه. یا اگر خودت بلاگ داشتی از اینکه لینکت در یک بلاگ دیگر هم می رفت خیلی هیجان زده می شدی. الان ولی اینجوری نیست. ساختن و معرفی کردن یک بلاگ خیلی آسونه. البته نگهداریش هم سخته چون مخاطب حرفه ای تری هم داری.

راستش وقتی لیست بلاگهایی که دنبال می کنم را می بینم، تعجب می کنم که چرا فقط دو سه بلاگ غیرکاری درش هست. بلاگهایی که قبلا دنبال می کردم دیگه نیستند. یادم میاد از همین بلاگ نویسی با گروهی از بلاگرهای دیگه آشنا شده بودم که اینو اونور دنیا پخش بودن. بعد توی Paltalk قرار می ذاشتیم، نصف شب، اول صبح، هروقت… و جلسات داستان خوانی و نقد و بررسی داشتیم. فضای خیلی گرمی بود. حالا اما از اون بلاگها هیچ خبری نیست.

ماجرای بلاگ نویسی من هم از فعالیت تو انجمن ادبی سایت پندار شروع شد. مدتی اونجا فعال بودم و بعد تصمیم گرفتم اولین بلاگ خودم رو هم داشته باشم. اسمش بود آبی بزرگ که از روی فیلم Le grand Belu برداشته بودم. فکر می کنم حدود سه سال اونجا نوشتم. بعد از اون بلاگ، بلاگهای دیگه ای هم داشتم که همه اش مدت کوتاهی عمر کرد تا The Coach که حالا جزو عادتهای زندگیم شده.

خلاصه که در این روز جهانی وبلاگ نویسی (با حساب تاخیر من) اگر بلاگی را می شناسید که با فضای کاری من متفاوت است، اگر بلاگی هست که از ادبیات و نمایش و موسیقی و سینما حرف می زنه، اگر بلاگی هست که مال آدمی که تخصصی توش بنویسه نیست و شما می شناسیدش لطفا به من معرفی کنید که از این نظر بدجور در تنگنا هستم.

امیدواوارم که بلاگرها بیشتر و بیشتر تولید محتوا کنند و خودشون مولف باشند.

——————————————————————————————————————————————

در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.

می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.

بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.

خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.

دیدید این رستورانها که هرچند وقت یکبار یک پارچه بزرگ جلوی درشون نصب می کنن و می نویسن: “رستوران مثلا عمو احمد با مدیریت جدید!”؟

اگرچه معمولا این جمله را در سردر رستورانها می بینیم، اما به نظرم این یک رویکرد است در پذیرفتن مسئولیت یک کار جدید. قصد دارم در این مورد مطلبی بنویسم اما به نظرم رسید که قبل از آن یک نظر سنجی کنم و بعد بر اساس بازخوردهای دریافت شده مطلبم را بنویسم.

——————————————————————————————————————————————

در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.

می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.

بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.

خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.

احسان پ. در بخش نظرات مطلب قبل با همین عنوان، نظر کاملی رو نوشته که خودش به اندازه یک مطلب بلاگی است و پیشنهاد می کنم حتما اون رو مطالعه کنید. حتی توضیح داده که چرا آقایان بیشتر به سمت تکنولوژی کشیده می شوند تا خانمها. برای من آموزنده بود.

این پادکست توسط شرکت چارگون حمایت شده است.

خیلی وقتها، افرادی که بخصوص در زمینه تکنولوژی کار می کنند، در مقابل خرید ابزارهای جدید (نرم افزار و سخت افزار و …) نمی توانند مقاومت کنند و هربار با ارائه یک ابزار جدید دچار این توهم می شوند که خرید آن می تواند زندگیشان را بهتر کند. فارغ از اینکه نیاز ما در لحظه چه باشد، بیشتر به سمت استفاده از ابزارهای مختلف می رویم. به همین دلیل مدام در حال تست کردن راه های مختلف برای حل مشکلاتمان هستیم، اما مشکلات کماکان پابرجا هستند. این موضوع هم در سطح شخصی مطرح می شود و هم در سطح سازمانی. یعنی یک سازمان در بکارگیری یک نرم افزار یا سخت افزار بیشتر دچار توهم می شود تا بصورت واقعی به نیازهایش نگاه کند و بیشتر به امکانات ابزار نگاه می کند. همین عامل باعث می شود که کارایی سازمان و افراد سازمان تا حد زیادی افت کند.

در این پادکست من به همراه دو نفر از دوستانم، مهدی عرب عامری و مهدی مهدیان به بررسی این موضوع می پردازیم.

مهدی مهدیان: رئیس واحد توسعه سیستمهای شرکت چارگون

مهدی عامری: مسئول بهبود فرآیندها و روشهای شرکت چارگون. عضو گروه مدیریت پروژه انجمن انفورماتیک. عضو هیات مدیره شعبه انجمن بین المللی تحلیل کسب و کار در ایران.

از اونجایی که این اولین پادکست هست، بدون شک کاستی هایی داره که امیدوارم مثل اولین ویدئو از نظرات شما استفاده کنم. زمان این پادکست حدود ۲۸ دقیقه است که به سه فایل تقسیم شده است.

——————————————————————————————————————————————

در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.

می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.

بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.

خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.

مطالب در مورد موفقیت و بهتر زندگی کردن و بهتر کار کردن کم نیست. کتاب هم همینطور. حتی اینقدر این کتابها زیاد شده اند که در کتابفروشی ها یک بخش جداگانه برایشان در نظر می گیرند. راستش نظر شخصی من در مورد این نوع مطالب و کتابها اینه که باید هر از گاهی به آنها رجوع کرد. معمولا زبان بکار رفته در این کتابها به شکلی است که به خواننده احساس خوبی می ده. حتی وقتهایی که خسته هستیم یا فشارهای مختلف کمی نا امیدمون کرده، ورق زدن این نوع کتابها و مرور این دسته مطالب می تونه گاهی کارساز باشه. مطلبی که اینجا نوشته ام خلاصه شده مطلبی است از بلاگ The Conversation از Harvard Business Review.

تونی شوارتز در مطلبش تجربیات مختلفی را مطرح می کند تا به شش نکته ای برسد که انجام دادنش می تواند عامل موفقیت در هر کاری شود:

۱- چیزی را که دوست دارید دنبال کنید. عشق و علاقه یک عامل انگیزشی فوق العاده است. با علاقه کار کردن به افزایش تمرکز کمک می کند.

۲- کار سخت را اول انجام دهید. این همون ماجرای کتاب معروف قورباغه رو قورت بده از برایان تریسی است. بسیاری از کسانی که کارهایشان رو بخوبی انجام می دهند، انجام کارهای سخت را در اولیوت قرار می دهند.

۳- با جدیت عمل کنید. ظاهرا برای انجام هر کار، می توان ۹۰ دقیقه بدون مزاحمت تمرکز کرد. یعنی اگر شما ۹۰ دقیقه با جدیت کار کنید، باید بعد از آن استراحت کنید و بعد دوباره شروع کنید. کسانی که بخوبی کار می کنند زمان مفید کارشان چیزی در حدود ۴٫۵ ساعت است.

۴- نظرات متخصصین را در زمانهای درست دریافت کنید. مشورت کردن و دریافت بازخورد در مورد کاری که انجام می دهید، می تواند بسیار مفید باشد. اما اگر زمانهای این اظهار نظرها کوتاه شود یا نظرات دریافتی پیچیده شوند، آنوقت نه تنها مفید نخواهند بود بلکه باعث بروز استرس و نگرانی و ممانعت از یادگیری هم می شود.

۵- استراحت های ادامه دار. استراحت های مداوم بعد از تمرکزهای بالا روی کار، باعث می شود تا قدرت یادگیری افزایش پیدا کند و شانس خلاقیت را نیز افزایش دهد.

۶- قاعده مند کردن کارها. برای کارهای سخت باید قاعده و قانونی در نظر گرفت تا در زمان مشخصی فقط کار مورد نظر را انجام داد. انجام کار با فکر کردن به چگونگی انجامش متفاوت است. بنابراین ایجاد محدودیتهای زمانی و ممانعت از وارد شدن خلل به فرآیند انجام کار می تواند کمک کند تا بخوبی کار کنید.

——————————————————————————————————————————————

در صفحه بپرسید؟ می توانید سوالات خود را در زمینه مطالبی که در بلاگ می نویسم مطرح کنید تا درباره آنها مطلب بنویسم.

می توانید مشترک فید مطالب این بلاگ بشوید و یا در توییتر من را دنبال کنید.

بلاگ سازمانی خود را ثبت کنید تا در Thecoach.ir به خوانندگان جدید معرفی شود.

خدماتی را که می توانم ارائه بدهم مطالعه کنید و در صورت نیاز با من تماس بگیرید.